Dlaczego większość początkujących porzuca swoje komiksy?
Why do most beginners abandon their comics?
Początek drogi twórczej zawsze wygląda podobnie. Nowy pomysł wpada do głowy nagle i wydaje się genialny. W wyobraźni pojawiają się epickie sceny, błyskotliwe dialogi, fascynujący bohaterowie i wielki świat, który tylko czeka na przelanie na papier. Powstają pierwsze szkice, projekty postaci, może nawet kilka gotowych plansz. A potem, z czasem, tempo zaczyna spadać. Rysowanie przestaje być ekscytującą przygodą, a projekt trafia do folderu z nazwą „wersja ostateczna_final_poprawiona_2”… i zostaje tam na zawsze.
The beginning of the creative journey always looks the same. A new idea pops into your head suddenly and seems brilliant. In your imagination, there are epic scenes, witty dialogue, fascinating characters, and a vast world just waiting to be put on paper. First sketches and character designs are born, maybe even a few finished pages. And then, over time, the pace begins to drop. Drawing stops being an exciting adventure, and the project ends up in a folder named “final_version_updated_2″… and stays there forever.
Zjawisko porzucania projektów to nie kwestia braku talentu. To proces, który dotyka niemal każdego – od amatorów po doświadczonych twórców. Dlaczego tak się dzieje i jak uniknąć tego losu?
The phenomenon of abandoning projects isn’t a matter of lacking talent. It’s a process that affects almost everyone – from amateurs to experienced creators. Why does this happen, and how can you avoid this fate?
1. Zaczynanie od projektu większego niż własne możliwości
1. Starting with a project bigger than your capabilities
To najczęstszy scenariusz. Twórca planuje ogromne uniwersum, setki postaci, dziesiątki tomów fabuły i wielkie zwroty akcji. Problem pojawia się w momencie zderzenia z rzeczywistością. Narysowanie jednej strony wydaje się szybkie i przyjemne, ale utrzymanie równego poziomu przez sto stron to miesiące ciężkiej pracy.
This is the most common scenario. The creator plans a massive universe, hundreds of characters, dozens of volumes of plot, and huge plot twists. The problem arises when colliding with reality. Drawing one page seems fast and fun, but maintaining a consistent level for a hundred pages is months of hard work.
Lekcja Iocte Nocte: Zespół Iocte Nocte również posiada rozbudowane projekty, ale to mniejsze, krótkie formy nauczyły nas najwięcej o dyscyplinie. Nie trzeba od razu tworzyć sagi narodowej. Zaczynając od 4-stronicowych oneshotów, uczycie się domykać narrację i panować nad tempem, co jest bezcenne przed przystąpieniem do większych dzieł.
Iocte Nocte lesson: The Iocte Nocte team also has complex projects, but smaller, short forms taught us the most about discipline. You don’t have to create a national saga right away. By starting with 4-page oneshots, you learn how to close a narrative and control the pace, which is invaluable before starting larger works.
2. Rozdźwięk między wizją a umiejętnościami
2. The gap between vision and skills
W głowie każda scena wygląda jak mistrzowska animacja. Potem przychodzi moment przeniesienia jej na papier i okazuje się, że ręka nie nadąża za wyobraźnią. Ta luka między ambicją a warsztatem jest niezwykle frustrująca. Wielu początkujących uznaje wtedy, że „nie nadaje się do rysowania”.
In your head, every scene looks like a masterpiece animation. Then comes the moment of transferring it to paper, and it turns out your hand can’t keep up with your imagination. This gap between ambition and craft is incredibly frustrating. Many beginners conclude then that they “aren’t cut out for drawing.”
Warto jednak zrozumieć, że to zjawisko przejściowe. Wyobraźnia zawsze rozwija się szybciej niż umiejętności techniczne. To nie jest sygnał do porzucenia projektu, lecz potwierdzenie, że twórca ma odpowiedni gust i wysokie wymagania, które z czasem zostaną zaspokojone przez ciężką pracę.
However, it’s worth understanding that this is a temporary phenomenon. Imagination always develops faster than technical skills. This is not a signal to abandon the project, but confirmation that the creator has good taste and high standards, which will eventually be satisfied through hard work.
3. Pułapka perfekcjonizmu i „redrawu”
3. The perfectionism and “redraw” trap
Perfekcjonizm to jeden z najbardziej podstępnych wrogów. Jedna twarz wygląda gorzej, ręka jest nieproporcjonalna, kadr nie ma odpowiedniej dynamiki. Zaczyna się obsesyjne poprawianie, kasowanie i rysowanie tego samego rozdziału po raz dziesiąty.
Perfectionism is one of the most insidious enemies. One face looks worse, a hand is disproportionate, a panel lacks the right dynamics. Obsessive correcting, deleting, and redrawing the same chapter for the tenth time begins.
Doświadczenie zespołu: To błąd, z którym Lomcia zmagała się przy tworzeniu Kronik Laosu czy Zaćmienia. Chęć sprawienia, by tak duże projekty były idealne w każdym detalu, prowadziła do niekończącej się pętli poprawek. To nauczyło nas, że perfekcja jest wrogiem ukończenia pracy. Lepiej mieć „nieidealny” skończony komiks, niż idealną, ale nigdy niepowstałą stronę.
Team experience: This is a mistake Lomcia struggled with while creating Kroniki Laosu or Zaćmienie. The desire to make such large projects perfect in every detail led to an endless loop of revisions. This taught us that perfection is the enemy of finishing work. It’s better to have an “imperfect” finished webkomiksy than a perfect, but never-created page.
4. Kiedy tworzenie przestaje być zabawą
4. When creating stops being fun
Na początku proces jest fascynujący. Potem jednak pojawia się mniej efektowna część: rysowanie teł, dbanie o spójność detali, poprawność anatomiczna czy techniczne układanie dymków. Tworzenie komiksu to w 80% rzemiosło i regularna praca, a tylko w 20% czysta wena. Wiele osób nie jest na to przygotowanych i rezygnuje, gdy tylko znika „efekt nowości”.
At the beginning, the process is fascinating. Then, however, the less spectacular part appears: drawing backgrounds, ensuring detail consistency, anatomical correctness, or technical speech bubble placement. Creating a comic is 80% craft and regular work, and only 20% pure inspiration. Many people are not prepared for this and quit as soon as the “novelty effect” disappears.
5. Pułapka porównywania się
5. The comparison trap
Media społecznościowe nie ułatwiają sprawy. Porównywanie własnych początków z dorobkiem twórców, którzy mają za sobą dziesięć lat praktyki, jest skrajnie niesprawiedliwe. Nie widzimy wtedy ich wczesnych szkiców ani setek porzuconych projektów – widzimy tylko dopracowany efekt końcowy. To nie jest uczciwe porównanie, a jedynie prosty przepis na utratę motywacji.
Social media doesn’t make things easier. Comparing your own beginnings with the work of creators who have ten years of practice behind them is extremely unfair. We don’t see their early sketches or hundreds of abandoned projects – we only see the polished final effect. This is not a fair comparison, but simply a simple recipe for losing motivation.
6. Strach przed oceną
6. Fear of evaluation
Istnieje specyficzna grupa twórców, która nie kończy komiksu, ponieważ „niedokończony projekt” pozostaje w ich głowie jako „potencjalnie genialny”. Jeśli nikt go nie zobaczy, nikt go nie oceni. Publikacja to akt odwagi – wystawiamy swoją wizję na ocenę odbiorców. Jednak to właśnie konfrontacja z czytelnikiem – nawet ta niedoskonała – daje najwięcej lekcji.
There is a specific group of creators who don’t finish a komiks niezależny because the “unfinished project” remains in their heads as “potentially brilliant.” If no one sees it, no one will judge it. Publishing is an act of courage – we expose our vision to the audience’s judgment. However, it is precisely the confrontation with the reader – even the imperfect one – that provides the most lessons.
Dlaczego Iocte Nocte?
Why Iocte Nocte?
W Iocte Nocte zależy nam, aby pokazać światu, że Polacy tworzą historie na światowym poziomie. Dostarczamy Wam te wpisy, dzielimy się projektami i pokazujemy naszą drogę, która doprowadziła nas do tego miejsca. Nie zawsze było idealnie – my również przechodziliśmy przez błędy, ściany tekstu i blokady twórcze.
At Iocte Nocte, we want to show the world that Poles create world-class stories. We provide you with these posts, share our projects, and show our path that led us to this place. It wasn’t always perfect – we also went through mistakes, walls of text, and creative blocks.
Chcemy być dla Was źródłem wiedzy i inspiracji. Jeśli chcecie rysować, budować własne światy i uczyć się na naszych doświadczeniach – zaglądajcie do naszych blogów poradnikowych. Jesteśmy tu po to, by wspólnie udowadniać, że polski komiks ma się świetnie i rośnie w siłę!
We want to be a source of knowledge and inspiration for you. If you want to draw, build your own worlds, and learn from our experiences – check out our tutorial blogs. We are here to prove together that polski komiks is doing great and growing stronger!
A Ty? Masz w szufladzie swój „wiecznie poprawiany” projekt? Może najwyższy czas go dokończyć, nawet jeśli nie jest idealny? Daj znać w komentarzach!
And you? Do you have an “eternally corrected” project in your drawer? Maybe it’s time to finish it, even if it’s not perfect? Let us know in the comments!